“Lekker op de vrijdagmiddag met zijn allen een gehaktbal van de snackbar om de hoek. En als we trakteren voor onze verjaardag, dan het liefst een saucijzenbroodje of een groot stuk gebak. Moet kunnen toch, Jorien?” Dit hoorde ik recent bij een bouwbedrijf dat ik bezocht. Natúúrlijk moet dit kunnen.

Maar is het in uw bedrijf ook mogelijk om ongezonde gewoonten te doorbreken?

Of elkaar aan te spreken op ongezond gedrag? Ik ben geen gezondheidsgoeroe. Maar ook daarvan vind ik: dat moet kunnen! Zo is de vette vrijdagmiddaghap er ingeslopen. En ook de vrijdagmiddagborrel mag niet ontbreken. Gezellig en goed voor de onderlinge verhoudingen. Maar wat als ongezonde gewoonten de duurzame inzetbaarheid van de collega’s in de weg zitten?

Jan rookt teveel. Angela eet teveel.

Jan is stratenmaker en een verstokt roker. Geeft hij aan dat hij stopt met roken? Dan wordt al snel gedacht dat hij dat moest van zijn vrouw. Zijn collega’s steken er gewoon nog eentje op: zo doen ze dat al jaren.

Angela is receptioniste en houdt van gezelligheid. Lekker eten hoort daarbij, voor haar. Komt zij op maandag met een salade de kantine in? Dan is ze al gauw een ‘konijn’. Haar collega’s pikken nog een snack mee: zo doen ze dat al jaren.

Jan wordt kortademig. Angela past niet meer achter haar bureau.

Jans conditie gaat achteruit. Hij heeft steeds meer moeite om zijn hele werkdag vol te maken. Hij meldt zich arbeidsongeschikt: zijn werk als stratenmaker kan hij niet meer uitvoeren.

Angela eet wanneer het gezellig is. Maar ook bij stress en spanning. In de loop der jaren zijn de kilo’s erbij gekomen. Ze komt steeds moeilijker de trap op. Haar buik zit in de weg als ze aan haar bureau zit.

Spreek jij je collega of je werknemer hier op aan?

Of kijken we met elkaar toe hoe de gezondheid van onze collega’s achteruit gaat? Is het onze rol eigenlijk wel om hier wat aan te doen? Waar stopt mijn verantwoordelijkheid en waar begint de verantwoordelijkheid van de ander? Lastige onderwerpen…

Jan en Angela wilden graag geholpen worden.

Wij zijn met hen in gesprek gegaan. Immers: niemand heeft er baat bij als zij uitvallen in het arbeidsproces! We willen allemaal inzetbaar blijven: we moeten allemaal langer door. Jan startte met een stoppen-met-roken-programma. Er bleken meer collega’s geïnteresseerd te zijn. Jan werd kartrekker in de organisatie. Hij heeft nu meer lucht en energie en houdt zijn werk beter vol. Een voorbeeld voor de rest.

Angela ging in gesprek met een voedingscoach. Achter haar eetgewoonten gingen andere problemen schuil. Het eten bleek een manier om met haar emoties om te gaan. Angela eet nu bewust en anders. Bovendien is ze gaan sporten. Alleen was ze er niet uitgekomen. Nu kan ze nog jaren in goede gezondheid verder.

Ga het gesprek aan over gezondheid!

Maak dit soort zaken bespreekbaar in de organisatie. Goed en gezond personeel is belangrijk om de organisatie te laten draaien. Investeer daarin! En kan je het niet zelf? Zoek een professional om dit te ondersteunen. Een Preventief Medisch Onderzoek is een goede eerste stap naar bewustwording!

Benieuwd naar de mogelijkheden rondom duurzame inzetbaarheid?

Neem dan contact met me op!

Jorien is niet meer werkzaam bij Assist Verzuim.

Heeft u vragen over dit blog of de inhoud hiervan neem dan gerust contact met mij op.

Luuk Olink
Arbeidsdeskundige