Sinds mijn laatste blog is er weer van alles gebeurd. Zo kan ik zeggen dat ik eindelijk de 5 kilometer kan lopen en dat lopen samen met mijn man (Thijs) geen succes was.

Ik bleef de afgelopen periode steeds steken tussen de 3 en 4 kilometer. Ik was of helemaal buiten adem of kreeg last van mijn knie, of…of…of… Er was in ieder geval altijd wel een (goede) reden waarom het niet lukte. Dus ik was helemaal aan het balen en was er eigenlijk ook wel klaar mee. Ging ik het wel halen? Moest ik opgeven? Ik deelde mijn verhaal met mensen om mij heen en die vertelden dat als ik de 4 kilometer kon lopen, die 5 er ook inzat. Die laatste kilometer moet je gewoon op karakter doen. Dus het volgende rondje, vol frisse tegenzin, het verstand op nul en gewoon doorlopen.  Yes, eindelijk gelukt!

Inmiddels loop ik nu standaard 5 kilometer, gemiddeld 2 keer in de week. Ik had stiekem gehoopt dat dit er voor zorgde dat het makkelijker zou gaan, maar daar heb ik nog niet zo veel van gemerkt.

Vorige week dacht ik ook dat het wel leuk zou zijn om samen met Thijs te gaan lopen. Hoe leuk om samen een activiteit te hebben, wanneer je een druk bezet leven (inclusief kinderen) hebt. Nou, dat was geen succes. Wij lopen beide zo anders. Ik begin vaak wat sneller (lees: te snel) en loop steeds langzamer en Thijs bouwt netjes op. Het is best leuk om samen te gaan lopen, mits je op dezelfde manier loopt. Aan ons niet besteed, blijkbaar.

Wat ik heel erg leuk vind is dat het hardlopen en de Rijsserbergloop leeft in de hele organisatie. Wij zijn natuurlijk hoofdsponsor, waardoor wij vanzelfsprekend betrokken zijn bij het evenement. En toch is de Rijsserbergloop het gesprek van de dag. 8 van mijn naaste collega’s doen mee en dat creëert toch een soort samenhorigheidsgevoel. De sfeer binnen ons team is echt altijd heel gezellig, maar dit geeft nog net iets extra’s. Ik hoop ook dat ze me straks bij de finish opvangen, als ik daar over heen val.

14 juni is het zo ver. Bij het schrijven van dit blog is dat nog 22 dagen, 528 uren, 31.680 minuten en 1.900.800 seconden. Hartstikke leuk, maar ook spannend. Iedereen zegt tegen mij dat je vleugels krijgt tijdens zo’n wedstrijd, dus dat geeft moed! Komen jullie mij ook aanmoedigen?!