Het is donderdagmiddag, half vijf. Ik ben mijn laatste klusjes aan het afronden als Karolien mij belt. Ze vertelt me dat ze niet ziek is maar dat ze merkt dat ze zichzelf niet is. Ze is thuis kortaf en slaapt slecht. Ze is ook al bij de huisarts geweest. Toch wil ze zichzelf niet ziek melden: ze vindt dat ze haar werk nog wel kan doen. En anders blijft al het werk liggen. Ze wil graag een afspraak inplannen met de bedrijfsarts.

Een preventief consult is een recht van werknemers. En altijd anoniem. Toch is het wel aan te raden om dit consult samen met de werkgever te doen. Want dan kun je samen aan de slag met de adviezen. Dit raad ik Karolien ook aan. Ze besluit om eerst in gesprek te gaan met haar leidinggevende Vince.

Nadat Karolien met Vince heeft gesproken, zoek ik ook contact met hem. Vince twijfelt of Karolien haar werk nog kan uitvoeren. Moet hij haar niet tegen zichzelf in bescherming nemen? Hij vindt een preventief consult een erg goed idee. De bedrijfsarts kan namelijk advies geven over werkzaamheden, belastbaarheid en interventies. Hij vertelt me dat de werkdruk op de afdeling van Karolien erg hoog is. Dus hij is benieuwd naar de adviezen van de bedrijfsarts.

De bedrijfsarts adviseert Karolien om minder te gaan werken. Het preventieve consult voorkomt in dit geval volledige uitval. De bedrijfsarts ziet ook dat er gerichte hulp nodig is voor Karolien. Ze adviseert een psychologische interventie. Ik schakel direct met HSK: een samenwerkingspartner van ons op gebied van psychologische hulp. De wachtlijst is kort en Karolien kan een week later al terecht voor de intake.

Ik heb in de periode van de psychologische hulp regelmatig contact met Karolien. Ze laat me weten dat ze de hulp van HSK erg prettig vindt. Ze krijgt inzicht in zowel privéomstandigheden als werkgerelateerde zaken. Ook Vince is erg blij met de interventie. Het goede contact tussen hem en Karolien vanaf de eerste verzuimtekenen maakt dat hij meer inzicht krijgt in zijn organisatie. Hij ziet de urgentie om de afdeling en de werkdruk te veranderen. Zodat ander uitval voorkomen wordt. Aan de hand van de ervaringen van Karolien maakt hij hiervoor een plan.

Karolien leert nee zeggen bij HSK. Ze leert haar grenzen aangeven. En ziet in dat ze Vince nooit signalen heeft gegeven dat het niet goed ging met haar en haar afdeling.  Ze gaat geleidelijk meer uren werken en werkt toe naar volledig herstel. Met Vince blijft ze tijdens de re-integratie in goed contact. Ze spreken af om na haar herstel samen aan de slag gaan om de werkdruk op de afdeling te verlagen.

Zojuist kwam het laatste telefoontje van Karolien. Ze is volledig hersteld. Ze heeft zichzelf teruggevonden. En geeft aan dat ze waarschijnlijk langer uit de running zou zijn geweest als ze volledig arbeidsongeschikt zou zijn geweest. Ze heeft bij HSK een aantal waardevolle zaken geleerd: grenzen aangeven, time management en hoe belangrijk het is om gewaardeerd blijven op de werkplek. Ze heeft geleerd om nee te zeggen, en dat niemand onmisbaar is. Ze weet nu dat er een marge zit tussen verantwoordelijkheid en onmisbaarheid.

Vince liet me weten eerder ook al weten dat hij super blij met de re-integratie. Niet alleen is volledige uitval voorkomen. Hij heeft een sterkere werknemer dan ooit te voren. Bovendien heeft hij waardevolle inzichten gekregen om dergelijke uitval in de toekomst te voorkomen.

Voor mij is deze casus met recht een succesverhaal. Een succesverhaal dat ik graag met andere werkgevers en werknemers deel. De kern van dit succes zit hem voor mij in het gesprek. Durf in gesprek te gaan. En blijf in gesprek met elkaar. Sta open voor suggesties en feedback. En schakel de juiste hulp in. Dit kan, zoals je ziet bij Karolien, zelfs al voordat er sprake is van uitval. Dus heb je twijfels? Bel me dan gerust. Ik denk graag met je mee.